BİR HİLAL UĞRUNA



BİR HİLAL UĞRUNA
MÜZİKLİ TEATRAL SAHNE GÖSTERİSİ

YAZANLAR
İBRAHİM SADRİ
KAHRAMAN TAZEOĞLU
YÖNETMEN
MURAT DEMİRKIRANLARDAN
MÜZİK
AYKUT KUŞKAYA
ŞİİRLER
MEHMET AKİF ERSOY
NURULLAH GENÇ
İBRAHİM SADRİ
DEKOR
GÖRSEL SANATLAR
OYUNCULAR
İBRAHİM SADRİ
MURAT DEMİRKIRANLARDAN
AYKUT KUŞKAYA
KAAN BASMACIOĞLU
ZEYNEP NECİLİ
EMRE KAVAK
BAHAR KARA
CEM DOĞRUEL

“15 Haziran… Sabah üzüm hoşafı… Öğle yok… Akşam yağlı buğday çorbası…
26 Haziran… Sabah yok… Öğle yok… Akşam, üzüm hoşafı…
 18 Temmuz... Sabah üzüm hoşafı…  Öğle yok… Akşam yok…
8 Ağustos…Sabah yarım ekmek… Öğle yok… Akşam şekersiz üzüm hoşafı...
Ve bir not düşülmüştür listenin altına. 21Temmuzdan itibaren un tükendiğinden  artık ekmek de yok!”

TEMA
“Bir Hilal Uğruna” her bir aşaması bir destan olan Çanakkale zaferine 19 yaşında Memik isimli bir neferin dünyasından bakmayı deneyen epik bir gösteridir.
Gösterinin metninde Memiğin köyünden ayrılıp Çanakkale savaşına katılmak için binlerce benzeri gibi askere gidişi, geride bıraktıkları ve savaşta yaşadıkları dramatik bir dille anlatılır.
Bu anlatım özel metinler ve orijinal bestelerle desteklenir.
Her şeylerini feda ederek vatan için canlarını ortaya koyan binlerce neferden birinin gözüyle bu büyük destan insani unsurlarla gösterilir.
Hamaset ve sloganlara yaslanmadan gencecik bir neferin küçücük penceresinden yüzyılın en büyük destanı teatral bir dille sahneye taşınır.

“Yok..
1915 kışı.
Anadolu..
Ayaklarda çarık yok.
Yok..
Ambarda buğday, değirmende un yok..
Trablusgarp, Balkan yenilgileri..
Gözde fer, kalpte umut yok..
Her evden gözyaşı dökülüyor yüzyılların kadim toprağına..
Yok.
Düğün yok... Dernek yok..
Yok…
Payına ayrılık düşmeyen tek bir tüter ocak yok..
Yok!”

AMAÇ
Gösterinin amacı özellikle genç kuşağa yakın tarihimizin bu büyük zaferinden yola çıkarak, vatan sevgisi aşılamak ve anadolunun farklı coğrafyalarından ve farklı kültürlerinden gelen  herkesin aynı dava uğrunda birbirine kenetlenmesinin altını çizerek birlik ve beraberliğe vurgu yapmaktır.
Bu amacı destekleyecek her türlü görsel metaryalle bugünün diline taşınan bu destansı zaferin dayandığı inanç ve vatan sevgisinin altı kalınca çizilecektir.

“Ve hiç ağlamadı Dila hatun.. Yalnızca Çanakkale boğazı kadar gözyaşı döktü kendi içine.
Ondandı belki de bunca tuzlu oluşu boğazın..
Ve hiç ağlamadı Dila hatunlar..
Onların yerine gökler ağladı.
Yedi kat sema döktü yağmurlarını tek tek meleklerin elinde..

Memik, cep aynasını, çakısını, yanık türkülerini, uzaktan uzağa gönlünü düşürdüğü Gülbaharını köyünde bırakıp, denizi ilk defa göreceği Çanakkaleye yürüdü.”

AKIŞ
Bir Hilal Uğruna, öncelikle sahne üstündeki oyuncuların yanı sıra bir gölge perdesinin ardındaki oyuncuların performansı ile de farklı bir tiyatro dili taşımaktadır.
Gölge perdesinin ardında deniz, savaş gemileri, oyunun kahramanları gölgesel sembollerle seyirciye gösterilir.
Özel ışık rejisi, müzik ve efekt katkılarıyla istenilen duygunun izleyici üzerinde etkiyi oluşturması için çaba gösterilir.
Gösteri duyguyu bölmeme adına tek bölümdür ve yaklaşık 50-60 dakika sürelidir.

“Sonra hepsinin adının başına birer memet ekledi Ali çavuş..
Memet memik, memet ziya, memet naim, memet durali, Memet Bayram..
Hepsi aynı oldu ateşin kızıllığına yeniden dönerken gökyüzü.
Anasına ve gülbaharına bunu diyebilmeyi çok istedi memet memik.
Şimdi dedi bileydi anam yeni adımı, saçımı okşar kulağıma fısıldardı yavaşça.. oy memiğim, oy benim memetçiğim..memetçiğim.. memetçik.
O ilklerinden biriydi memetçiklerin..
O gün bugün ne zaman dara düştüyse vatan, hepsinin adı memetçik olarak anılır oldu, bıyıkları yeni terlemiş cümle civanmertlerin..
Ali çavuş devrilirken toprağa şarapnel parçalarıyla geride isimsiz onlarca genç bıraktı.
Hepsi birer memetçik…”

Özetle, “Bir Hilal Uğruna” gösteri sanatlarının modern imkanlarını sonuna kadar kullanarak, Çanakkale destanını bir neferin gözüyle öncelikle genç kuşak olmak üzere izleyiciye aktarmayı amaçlayan bir müzikli teatral gösteridir.